Jest taki moment w karierze, kiedy z zewnątrz wszystko wygląda dobrze. Masz doświadczenie, znasz swoją pracę, dowozisz projekty, radzisz sobie w różnych sytuacjach. Ludzie widzą specjalistę, który wszystko ogarnia. I często to prawda.
Ale w środku coraz częściej pojawia się inne pytanie: czy to już wszystko? Czy da się jeszcze wejść poziom wyżej? Czy po latach pracy można nadal nauczyć się czegoś naprawdę wartościowego?
Z taką refleksją do programu Full BA VIP przyszła Paulina.
Nie szukała drogi na skróty. nie potrzebowała kolejnego certyfikatu do CV, nie była osobą, która dopiero zaczyna i szuka podstaw. Wręcz przeciwnie. Miała za sobą lata pracy i konkretne doświadczenie. A mimo to czuła, że to dobry moment, żeby zatrzymać się na chwilę, uporządkować wiedzę i sprawdzić, gdzie jeszcze można pracować lepiej, mądrzej i spokojniej.
Doświadczenie nie oznacza końca rozwoju
Paulina wspomniała, że w tym roku świętuje około dziesięciolecie swojej kariery zawodowej. To piękny moment ,taki, w którym człowiek widzi już drogę, którą przeszedł, ale też zaczyna zastanawiać się nad tym, co dalej.
I bardzo podoba mi się jej podejście. Powiedziała, że chciała poszufladkować swoją wiedzę, zebrać ją w całość, udoskonalić. To niezwykle dojrzałe podejście do rozwoju.
Bo prawda jest taka, że po kilku czy kilkunastu latach pracy nie potrzebujesz już stu przypadkowych materiałów z internetu. Potrzebujesz spojrzeć szerzej, zobaczyć swoje nawyki, schematy działania, luki, które przez lata mogły się po prostu ukryć pod codziennym tempem pracy.
I właśnie to często daje największy progres.
Największą przeszkodą bywa nie brak czasu, tylko prawda o własnym życiu
Paulina mówiła też otwarcie o swoich obawach przed dołączeniem do programu. I bardzo to szanuję, bo wiele osób myśli podobnie, tylko rzadko mówi to na głos.
Miała duży projekt w, życie prywatne, codzienne zobowiązania. Normalne życie dorosłego człowieka, a nie pusty kalendarz czekający na rozwój osobisty. Zastanawiała się, czy da radę to wszystko pogodzić. Czy zmieści jeszcze program roczny pomiędzy pracę, obowiązki i własne życie.
To są prawdziwe pytania, bardzo życiowe.
Czasem wydaje nam się, że inni mają łatwiej, że inni mają więcej czasu, mniej obowiązków, lepszą organizację. Najczęściej to nieprawda. Różnica polega na tym, że ktoś podejmuje decyzję i świadomie robi miejsce na coś ważnego. Nie idealnie – po prostu realnie.
Największa zmiana nie dotyczyła narzędzi, tylko sposobu myślenia
To chyba najmocniejszy fragment tej historii. Paulina powiedziała, że najważniejsze było dla niej przestawienie myślenia. Wyjście z własnej strefy komfortu. Spojrzenie na analizę z boku. Po latach pracy bardzo łatwo wejść w tryb: robię tak, jak zawsze robiłam. Mam swoje sposoby. To działa, więc po co zmieniać.
I właśnie wtedy często przestajemy się rozwijać.
Doświadczenie jest ogromną wartością, ale bywa też pułapką, jeśli zamyka nas na nowe spojrzenie. Bo można mieć 10 lat doświadczenia… albo jeden rok powtórzony dziesięć razy. Paulina zwróciła uwagę na rzeczy niezwykle ważne: pracę na danych zamiast domysłach, rekomendowanie zamiast samego eskalowania problemów, wracanie do roli analityka zamiast przejmowania odpowiedzialności za wszystko dookoła.
To są subtelne różnice, ale właśnie one oddzielają poprawnego specjalistę od naprawdę świadomego eksperta.
Po latach pracy też mamy ślepe punkty
To ważne, żeby wybrzmiało jasno: doświadczeni specjaliści nadal mają obszary do poprawy. I nie ma w tym nic złego. Wręcz przeciwnie.
Im dłużej pracujemy, tym więcej rzeczy robimy automatycznie. Część z nich jest świetna. Część już dawno wymaga zmiany, tylko nikt nam tego nie pokazuje.
Czasem rozwój po latach nie polega na uczeniu się nowych definicji, ale na porządkowaniu chaosu, oduczaniu się złych przyzwyczajeń, uspokajaniu pracy oraz podejmowaniu lepszych decyzji.
To mniej spektakularne niż nowy certyfikat na LinkedIn, ale dużo cenniejsze w codziennym życiu zawodowym.
To nie był program dla osób, które chcą tylko odbębnić
Padło też coś bardzo ważnego. Paulina powiedziała wprost, że to nie jest program, do którego wchodzisz, siedzisz z wyłączoną kamerą, nic nie robisz, a na końcu dostajesz papier i wszyscy udają, że wydarzył się rozwój. I dobrze.
Bo prawdziwa zmiana zawsze wymaga zaangażowania. Trzeba pracować, robić zadania, być obecnym, rozmawiać, otwierać się na nowe podejście. Czasem skonfrontować się ze sobą.
Nie każdy tego chce. I to też jest w porządku. Ale jeśli ktoś naprawdę chce wejść poziom wyżej, bez zaangażowania się nie da.
Dobry analityk nie przepisuje życzeń biznesu
Bardzo podobało mi się również to, jak Paulina opisała rolę analityka biznesowego. Nie jako osoby, która tylko spisuje wymagania i przekazuje dalej. Nie jako pośrednika od ticketów.
Tylko jako człowieka, który rozumie problemy ludzi, potrafi zadawać pytania, oddzielać objawy od przyczyn i proponować sensowne rozwiązania. To właśnie jest analiza biznesowa. Jeśli tego nie ma, zostaje administracja procesem. A to nie to samo.
Rozwój zawodowy często zmienia więcej niż tylko pracę
Na końcu Paulina opowiedziała historię, która bardzo zostaje w głowie. Nigdy wcześniej nie latała samolotem. I po tym intensywnym, przełomowym roku stwierdziła, że skoro zrobiła tyle rzeczy, których wcześniej by nie zrobiła, to teraz przyleci samolotem. Niby drobiazg, a jednak nie.
Bo rozwój często zaczyna się w pracy, ale nie kończy się w pracy. Kiedy rośnie sprawczość, odwaga i wiara we własne możliwości, zaczynamy inaczej działać także prywatnie. I tego nie da się wpisać w CV.
Czy po 10 latach pracy nadal warto się rozwijać?
Zdecydowanie tak. Może nawet bardziej niż na początku. Na starcie uczymy się narzędzi. Po latach uczymy się mądrości zawodowej. Uczymy się, jak pracować lepiej, spokojniej, skuteczniej i bez niepotrzebnego chaosu.
Jeśli czujesz, że umiesz dużo, ale wiesz też, że stać Cię na więcej – to być może jesteś dokładnie w tym miejscu, w którym była Paulina.
I to bardzo dobry moment, żeby zrobić kolejny krok.
